E-invoicing in Kroatië

Verplichte e-facturatie in Kroatië: wat bedrijven moeten weten

Kroatië heeft per 1 januari 2026 verplichte elektronische facturatie ingevoerd voor binnenlandse transacties tussen ondernemingen die in het Kroatische btw-register zijn opgenomen.

De verplichting maakt deel uit van Fiskalizacija 2.0, de tweede generatie van het Kroatische fiscalisatiesysteem. Daarmee wordt het bestaande fiscale controlesysteem uitgebreid van vooral B2C-transacties naar elektronische facturen in het B2B- en B2G-domein.

Voor btw-plichtige ondernemingen geldt sinds 1 januari 2026 zowel een verplichting om elektronische facturen uit te geven als te ontvangen. Ondernemingen en andere organisaties die niet voor btw geregistreerd zijn, moeten sinds die datum wel e-facturen kunnen ontvangen. Voor deze groep volgt de verplichting om zelf e-facturen uit te geven op 1 januari 2027.

Wat verandert er door Fiskalizacija 2.0?

Met Fiskalizacija 2.0 combineert Kroatië twee processen die inhoudelijk van elkaar verschillen:

de elektronische uitwisseling van een gestructureerde factuur tussen leverancier en afnemer;
de fiscale rapportage van gegevens uit die factuur aan de Kroatische belastingdienst.

Een elektronische factuur wordt vanuit het ERP-, boekhoud- of facturatiesysteem van de leverancier via een elektronisch toegangspunt naar de ontvanger gestuurd. Tegelijkertijd worden relevante gegevens uit de factuur voor fiscalisatie aan de belastingdienst doorgegeven.

Ook de ontvanger heeft een fiscale rol. Het systeem van de afnemer haalt gegevens uit de ontvangen e-factuur en stuurt eveneens een fiscalisatiebericht naar de belastingdienst.

Daarmee beschikt de Kroatische belastingdienst over informatie vanuit beide kanten van de transactie. De gegevens kunnen vervolgens met elkaar worden vergeleken en worden gebruikt voor fiscale controle en het vooraf invullen van aangiften.

Wat is volgens Kroatië een e-factuur?

Een e-factuur, of eRačun, is een factuur die wordt uitgegeven, verzonden en ontvangen in een gestructureerd elektronisch formaat dat automatische elektronische verwerking mogelijk maakt.

Een gewone pdf die per e-mail wordt verstuurd voldoet daarom niet aan de nieuwe B2B-verplichting. Hoewel een pdf digitaal is, bevat deze niet de gestructureerde gegevens die nodig zijn voor automatische uitwisseling en fiscalisatie.

Het Kroatische model sluit aan op de Europese norm EN 16931. Kroatië gebruikt daarnaast nationale toepassingsregels en uitbreidingen waarmee specifieke Kroatische fiscale en administratieve gegevens aan de elektronische factuur worden toegevoegd.

Voor de technische uitwisseling wordt onder meer gebruikgemaakt van UBL 2.1.

Hoe worden Kroatische e-facturen uitgewisseld?

Kroatië gebruikt voor B2B-e-facturatie geen centraal clearanceplatform waar iedere volledige factuur eerst door de belastingdienst moet worden goedgekeurd.

De facturen worden uitgewisseld tussen elektronische access points. Een onderneming kan zelf over zo'n toegangspunt beschikken of gebruikmaken van een gecertificeerde informacijski posrednik, een informatie-intermediair die de technische uitwisseling en eventueel ook de fiscale rapportage verzorgt.

De factuurstroom verloopt in hoofdlijnen als volgt:

De leverancier maakt de factuur aan in het ERP- of facturatiesysteem.
De factuur wordt omgezet naar het vereiste gestructureerde formaat.
De e-factuur wordt via het toegangspunt van de leverancier naar het toegangspunt van de afnemer gestuurd.
Het systeem van de leverancier stuurt de voorgeschreven fiscalisatiegegevens naar de belastingdienst.
De afnemer ontvangt de elektronische factuur.
Ook het systeem van de afnemer stuurt de relevante gegevens uit de ontvangen factuur naar de belastingdienst.

De fiscale controle loopt daarmee parallel aan de elektronische factuuruitwisseling.

Hoe wordt de ontvanger gevonden?

Om elektronische facturen automatisch naar de juiste ontvanger te kunnen routeren gebruikt Kroatië een infrastructuur voor elektronische adressering en metadata.

Ondernemingen registreren het elektronische adres waarop zij e-facturen kunnen ontvangen. De infrastructuur bevat onder meer een Adresar metapodatkovnih servisa (AMS), waarmee het juiste metadata- en toegangspunt voor een ontvanger kan worden gevonden.

De toegangspunten communiceren op basis van gestandaardiseerde technische protocollen. Hierdoor kunnen ondernemingen verschillende softwareleveranciers of informatie-intermediairs gebruiken en toch onderling facturen uitwisselen.

Het model is daarmee gebaseerd op interoperabiliteit tussen verschillende dienstverleners, in plaats van op één centraal platform voor de volledige B2B-factuurstroom.

Welke rol spelen informatie-intermediairs?

Ondernemingen kunnen een eigen technisch toegangspunt ontwikkelen, maar kunnen ook gebruikmaken van een door de Kroatische belastingdienst erkende informatie-intermediair.

Afhankelijk van de dienstverlening kan zo'n partij verschillende onderdelen verzorgen:

het creëren en converteren van e-facturen;
het verzenden en ontvangen van e-facturen;
de verbinding met andere access points;
fiscalisatie van uitgaande en inkomende facturen;
e-reporting;
metadata- en adresseringsdiensten.

De Kroatische belastingdienst publiceert een lijst van informatie-intermediairs die een conformiteitsprocedure hebben doorlopen. Een onderneming die een intermediair gebruikt, moet deze bovendien autoriseren voor de betreffende diensten.

Fiskalizacija 2.0: e-facturatie én transactionele rapportage

Het Kroatische systeem gaat verder dan alleen elektronische factuuruitwisseling. Met fiscalisatie van e-facturen worden gegevens uit zowel uitgaande als inkomende facturen elektronisch aan de belastingdienst aangeleverd.

Daardoor kan de belastingdienst vrijwel realtime inzicht krijgen in economische transacties en de gegevens van leverancier en afnemer met elkaar vergelijken.

De fiscale infrastructuur wordt bovendien gebruikt om administratieve processen verder te automatiseren. Via de Kroatische FiskAplikacija kunnen ondernemingen onder meer gefiscaliseerde gegevens bekijken, bevoegdheden beheren, factuurstatussen controleren en informatie gebruiken voor een vooraf ingevulde btw-aangifte.

Kroatië beweegt daarmee duidelijk richting transactionele VAT compliance: de belastingdienst baseert fiscale controle steeds minder uitsluitend op periodieke aangiften en steeds meer op gegevens uit individuele transacties.

Wat is eIzvještavanje?

Naast de fiscalisatie van de e-factuur zelf kent Fiskalizacija 2.0 aanvullende elektronische rapportage, aangeduid als eIzvještavanje.

De leverancier moet onder meer informatie doorgeven over:

de betaling van een uitgaande e-factuur;
een binnenlandse levering waarvoor geen e-factuur is uitgegeven wanneer daarvoor een rapportageverplichting bestaat.

De ontvanger moet onder meer rapporteren wanneer een ontvangen e-factuur wordt afgewezen.

Hierdoor krijgt de belastingdienst niet alleen inzicht in het moment waarop een factuur wordt uitgegeven en ontvangen, maar ook in bepaalde gebeurtenissen daarna.

Voor informatie over de betaling van binnenlandse facturen vervangt deze meer transactionele manier van rapporteren deels oudere periodieke rapportageverplichtingen.

De KPD 2025-classificatie op iedere factuurregel

Een opvallende aanvullende verplichting in Kroatië is het gebruik van de Klasifikacija proizvoda po djelatnostima 2025 (KPD 2025).

Goederen en diensten op de elektronische factuur moeten worden gekoppeld aan de juiste classificatiecode. Hiervoor wordt een zescijferige KPD-code op de betreffende factuurregel opgenomen.

Voor ondernemingen betekent dit dat niet alleen de technische factuuruitwisseling moet worden aangepast. Ook artikel-, product- en dienstdata in het ERP- of masterdatasysteem moeten aan de juiste Kroatische classificatiecodes kunnen worden gekoppeld.

Voor internationale concerns kan dit een belangrijk implementatieonderdeel zijn, omdat bestaande productclassificaties uit het ERP niet noodzakelijk één-op-één overeenkomen met KPD 2025.

Wat gebeurt er met ondernemingen die niet btw-plichtig zijn?

Kroatië voert de verplichting voor niet-btw-plichtige ondernemingen gefaseerd in.

Sinds 1 januari 2026 moeten onder meer ondernemingen, zelfstandigen en bepaalde publieke organisaties die niet in het btw-register zijn opgenomen elektronische facturen kunnen ontvangen.

Voor deze groep geldt vanaf 1 januari 2027 ook de verplichting om zelf elektronische facturen uit te geven.

Voor kleinere ondernemingen stelt de belastingdienst de toepassing MIKROeRAČUN beschikbaar. In 2026 kan deze onder meer worden gebruikt voor ontvangst van e-facturen. Vanaf 2027 wordt ook het uitgeven van e-facturen via deze toepassing ondersteund.

Internationale transacties en buitenlandse ondernemingen

De algemene B2B-e-facturatieverplichting vanaf 2026 richt zich primair op binnenlandse Kroatische transacties tussen belastingplichtigen die onder de Kroatische regeling vallen.

Voor een Nederlands concern met een afzonderlijke Kroatische dochteronderneming betekent dit dat die lokale entiteit in beginsel onder de Kroatische verplichtingen valt wanneer zij voor btw in Kroatië is geregistreerd en binnenlandse transacties verricht.

Een buitenlandse onderneming die uitsluitend zaken doet met Kroatische klanten zonder een relevante Kroatische vestiging of lokale belastingpositie valt niet automatisch onder dezelfde B2B-e-facturatieverplichting. Bij internationale transacties moet daarom worden gekeken naar de vestigingspositie, btw-registratie en plaats van de betreffende levering of dienst.

Ook blijven voor grensoverschrijdende EU-transacties de bestaande btw-rapportageverplichtingen gelden totdat het Europese ViDA-model vanaf 2030 verder wordt ingevoerd.

E-facturatie aan de Kroatische overheid

Kroatië kende verplichte elektronische facturatie aan de publieke sector al ruim vóór Fiskalizacija 2.0.

Sinds 1 december 2018 moeten publieke aanbestedende diensten gestructureerde elektronische facturen kunnen ontvangen. Sinds 1 juli 2019 moeten leveranciers bij transacties die onder de regels voor publieke aanbesteding vallen daadwerkelijk een gestructureerde e-factuur uitgeven.

Deze facturen moeten voldoen aan de Europese norm EN 16931 en worden uitgewisseld via de nationale centrale infrastructuur Servis eRačun za državu, die door FINA wordt beheerd.

De Kroatische B2G-verplichting gaat bovendien verder dan alleen aanbestedingen boven de Europese drempelwaarden en omvat ook verschillende vormen van kleinere publieke inkoop.

De bestaande B2G-infrastructuur blijft functioneren naast de nieuwe regels van Fiskalizacija 2.0.

Welke rol speelt Peppol in Kroatië?

Kroatië gebruikt voor de nieuwe binnenlandse B2B-verplichting een eigen interoperabele eDelivery-infrastructuur met access points, metadata-services en AS4-communicatie.

Dat model vertoont technisch overeenkomsten met internationale viercornermodellen zoals Peppol, maar de Kroatische fiscale verplichting moet niet simpelweg worden gelijkgesteld aan een Peppol-mandaat.

Voor compliance is bepalend dat de gebruikte toegangspunten, berichten, validatieregels en fiscalisatieprocessen voldoen aan de Kroatische technische specificaties.

Een internationale e-invoicingoplossing die al Peppol ondersteunt, heeft daarom aanvullende Kroatische functionaliteit nodig voor onder meer fiscalisatie, eIzvještavanje, lokale validatieregels en KPD-classificatie.

B2C-fiscalisatie is iets anders dan B2B e-facturatie

Kroatië kent al langere tijd fiscale registratie van transacties met consumenten. Vanaf 1 januari 2026 is deze fiscalisatie van B2C-facturen bovendien uitgebreid naar alle betaalmethoden, dus ook betalingen via een bankrekening.

Deze fiscalisatie in de eindconsumptie moet worden onderscheiden van de nieuwe B2B-e-facturatie.

Bij B2C hoeft niet noodzakelijk een gestructureerde elektronische factuur tussen twee financiële systemen te worden uitgewisseld. De onderneming rapporteert de relevante gegevens van de consumentenfactuur elektronisch aan de belastingdienst.

Bij B2B en B2G staat juist de combinatie van gestructureerde e-factuuruitwisseling en fiscalisatie centraal.

Wat heeft ViDA met Kroatië te maken?

Fiskalizacija 2.0 is een nationaal Kroatisch initiatief. De verplichte binnenlandse B2B-e-facturatie sinds 2026 is dus niet de Europese e-facturatieverplichting van VAT in the Digital Age.

Wel past het Kroatische model binnen dezelfde bredere ontwikkeling. Gestructureerde elektronische facturen worden gebruikt als bron voor steeds snellere en gedetailleerdere fiscale rapportage.

Vanaf 1 juli 2030 introduceert ViDA geharmoniseerde Digital Reporting Requirements voor relevante grensoverschrijdende B2B-transacties binnen de Europese Unie. Ook daar vormt gestructureerde e-facturatie de basis voor de fiscale rapportage.

Voor Kroatië betekent dit dat naast het nationale model voor binnenlandse transacties ook een geharmoniseerd Europees model voor grensoverschrijdende transacties ontstaat. Nationale digitale rapportagesystemen moeten daarbij aansluiten op de Europese technische en semantische standaarden.

De Kroatische roadmap voor e-facturatie

De belangrijkste stappen zijn:

1 december 2018: Kroatische publieke organisaties moeten gestructureerde elektronische facturen voor publieke aanbestedingen kunnen ontvangen.
1 juli 2019: leveranciers aan publieke organisaties worden verplicht gestructureerde B2G-e-facturen uit te geven.
17 juni 2025: de nieuwe Wet op de fiscalisatie wordt gepubliceerd en legt de wettelijke basis voor Fiskalizacija 2.0.
1 september 2025: de nieuwe fiscalisatiewet treedt in werking en de voorbereidende en testfase voor de nieuwe B2B-infrastructuur begint.
1 januari 2026: btw-plichtige ondernemingen moeten voor relevante binnenlandse B2B-transacties e-facturen uitgeven en ontvangen.
1 januari 2026: niet-btw-plichtige ondernemingen en verschillende andere organisaties moeten e-facturen kunnen ontvangen.
1 januari 2026: fiscalisatie van B2C-facturen wordt uitgebreid naar alle betaalmethoden.
1 januari 2026: fiscalisatie van B2B-e-facturen en aanvullende e-reporting via Fiskalizacija 2.0 worden operationeel.
1 januari 2027: de verplichting om e-facturen uit te geven wordt uitgebreid naar de relevante ondernemingen en organisaties die niet in het btw-register zijn opgenomen.
1 juli 2030: de Europese Digital Reporting Requirements van ViDA gaan gelden voor relevante grensoverschrijdende B2B-transacties.

Wat betekent dit voor organisaties?

Voor organisaties met een Kroatische entiteit is e-facturatie sinds 2026 onderdeel van zowel het financiële proces als de dagelijkse VAT compliance.

De technische omgeving moet niet alleen een gestructureerde factuur kunnen produceren en ontvangen. Ook lokale validatie, KPD-classificatie, elektronische adressering, communicatie via access points, fiscalisatie van inkomende en uitgaande facturen en aanvullende e-reporting moeten worden ondersteund.

Kroatië laat daarmee opnieuw zien hoe verschillend nationale e-facturatiemodellen binnen Europa kunnen zijn. België gebruikt Peppol, Frankrijk werkt met erkende platformen, Polen met KSeF, Italië met SdI, Roemenië met RO e-Factura en Kroatië combineert een interoperabel eDelivery-netwerk met tweezijdige fiscale rapportage via Fiskalizacija 2.0.

Voor internationale organisaties vraagt dit om een e-facturatie-infrastructuur die dezelfde financiële data kan vertalen naar verschillende nationale formaten, uitwisselingsnetwerken en fiscale rapportagevereisten.